نوشت‌آرت

NeveshtArt

ســـــطرهایی از

هــــــــــنر امــــــروز ایران

نگاه هنرمند

مهدی مقیم‌نژاد

در باب هنر امروز ایران

هنر امروز ایران “ناخوش” است بی آنکه “آیینه ای” باشد برای ناخوشی جامعه ایران و یا “پنجره ای” باشد برای یافتن چیزی که به کار این ناخوشی بیاید. نه آنکه ساده دلانه بخواهیم ناخوشی فرهنگ این سال هایمان را درمان کند بلکه دست کم در امتداد احوالات ما باشد و ساختاری زیباشناسانه و فرصتی اندیشمندانه بدان ببخشد. هنر امروز ایران یک “ناخوشی مضاعف” است.

محتوای هنر ایران مبتلا به “موضوع زدگی افراطی” و “نقصان فرم” است. این هنر بی آنکه “از دل” موضوعات واقعی برآید مدام تلاش دارد تا به “سراغ” موضوعات برود و یا آن را “ابداع” کند. نتیجه ی بازارِ رقابتیِ بی حاصلِ ” جست و جوی ایده” نشانگر ناآگاهی از ضرورت های تاریخی و رفتار غیرمنطقی و منفعلانه با مفاهیم است تا جایی که وجه موضوعی این هنر همواره در موقعیتی “عاریه ای” قرار می گیرد.

همچنین، هنر امروز ایران، حتی بیش از گذشته نه چندان دورش، از نقصان فرم رنج می برد. اپیدمی الگوهای بیانی تکرارشونده عارضه ای است که این هنر را یکسره در موقعیتی “ناتوان” قرار می دهد. این هنر حتی زمانی که موضوعی برای ابراز دارد زبان بیانگر و متناسبی برای آن ندارد. اگر فرم را شکل تحقق یک اثر هنری در نظر بگیریم نام دیگر فقر فرم را “سوء تخیل” می گذارم و معتقدم آنچه بیان شد در ادبیات، سینما و موسیقی امروز ایران نیز یافتنی است هر چند که هنرهای تجسمی و عکاسی مقصود دقیق سخن بود.

گزارش تصویری نمایشگاه‌ و آثار