نوشت‌آرت

NeveshtArt

ســـــطرهایی از

هــــــــــنر امــــــروز ایران

نقد و بررسی نمایشگاه

گارد چپت رو بالا بگیر

اولین مواجهه با بیانیه میلاد موسوی یادآور فیلم فایت‌کلاب دیوید فینچر است. او در این بیانیه صحبت از تصورکردن خود در یک باشگاه مشت‌زنی می‌کند که شاید تنها راه رسیدن به آرامش و تزکیه‌اش غرق‌شدن در خون و تنبیه بدن‌‌اش است. عنوان نمایشگاه نیز اشاره‌‌ای به خطر و تهدید دارد.

اما پیغام دریافتی در برخورد با عکس‌های قاب‌شده‌اش متفاوت است. او رینگی خالی از رنگ را به تصویر کشیده که با محو نمودن حرکات مشت‌ها، استفاده از گرین و قاب‌کردنشان در زیر شیشه از خشونت تصاویر نسبت به بیانیه کاسته و حتی شبیه به رقص آیینی درون رینگ جلوه می‌کنند. تصاویری که گاهاً در ابعاد بزرگ نیز به نمایش درآمدند و درعین نشان دادن مبارزه، عاری از خشونت و حتی لطیف هستند.

هنرمند قصد دارد خود را درحین مبارزه تصور کند و گویی تمام ماجرا تنها در ذهن او شکل می‌گیرد. این تعمد ارجاعی نیز به زمان مبارزه دارد و فضای داینامیکی ایجاد کرده که بیننده را در حین تماشا مشغول به تصویرسازی زمان مبارزه می‌کند.

گزارش تصویری نمایشگاه‌ و آثار