نوشت‌آرت

NeveshtArt

ســـــطرهایی از

هــــــــــنر امــــــروز ایران

نقد و بررسی نمایشگاه

کاغذ: میدان مکاشفه

به نظرم از هرچه عبور می‌کنیم و جایگزین‌هایی برای‌شان به وجود می‌آوریم، به این دلیل است که دیگر می‌توانیم آن‌ها را کنار بگذاریم! در مورد خیلی چیزها به گونه‌ای شده که آن‌ها را به طور کامل دور انداخته‌ایم و یا به ندرت به آن‌ها بازمی‌گردیم. اما در مورد کاغذ چه؟ آیا از آن عبور کرده‌ایم؟ یا توانسته‌ایم جایگزین‌هایی که ما را از آن بی‌نیاز کند خلق کنیم؟
حداقل تا به امروز چنین اتفاقی نیافتاده است و چیزی نتوانسته جایگزین کاغذ شود. نه که تلاش نکرده باشیم، اما به نظر بعضی چیزها قابل گذرکردن نیستند و هرچقدر هم جلوتر رویم و امکانات بیشتر و پیچیده‌تری بیافرینیم، باز هم به آن‌ها نیاز داریم. در مورد کاغذ به این دلیل است که در ساده‌ترین حالت بیشترین رهایی برای بیان‌‌مندی را به ما می‌دهد، آن‌هم در هر وضعیتی که به آن نیاز داشته باشیم. کاغذ، حالت‌ها و وضعیت‌های مختلفی به خود می‌گیرد و با آن می‌توان کارهای بسیاری انجام داد؛ آن را تا کرد، درهم پیچید، کلاژ کرد، موج‌دارش کرد، رویش نوشت و کشید، پاره کرد، سوزاند، تبدیلش کرد به چیزی دیگر، حجم ساخت و هرکار دیگری را که فکرش را هم نمی‌توان کرد.
نقطه اشتراک آثار، همان جایی است که همگی در تقابل با چیزی‌اند که در متن نمایش آمده‌ است. کاغذ همان چیزی است که از آن عبور نکرده‌ایم و در همه آثار به عنصری فعال بدل گشته است. کاغذ در این‌جا بستری است از گذشته و در تقابل با مانیتورهای عصر حاضر.

گزارش تصویری نمایشگاه‌ و آثار