نوشت‌آرت

NeveshtArt

ســـــطرهایی از

هــــــــــنر امــــــروز ایران

نقد و بررسی نمایشگاه

هیچ‌کدام خاطره نشد

نمایش البرز کاظمی در گالری دستان به ارتباط میان خاطرات شخصی هنرمند و زبان عکاسی می‌پردازد. کاظمی سعی داشته است تا میان خاطرات فردی و ارتباطات جمعی خود با مدیوم عکس ارتباط ایجاد کند و با به وجود آوردن تصاویری محو، مخدوش و دست‌کاری‌شده، فضای ذهنی مخاطب را با فضای ذهنی خود پیوند بزند.
فضاسازی عکس‌های کاظمی که به شیوه‌ی فوتوشیمی عکاسی شده‌اند، هم‌سو است با آثار پیشین او، که با به‌کارگیری تن و مخدوش‌کردن آن و نیز پرداخت مفهومی تن در ارتباط با اشیاء شکل گرفته است.
پرداخت مفهومی تن در نزد کاظمی از تجربه‌ی زیسته‌‌ی ناخوشایندی که حاصل سوختگی بخشی از بدن او است نشات می‌گیرد؛ همان زخم درمان‌ناپذیری که ژرژ باتای منتقد فرانسوی در مقاله‌ی «قطع عضو به مثابه قربانی و گوش بریده شده‌ی ونگوگ» از آن با عنوان «منشا هنر» نام می‌برد. این جریده در بازنمایی و زاویه مفهومی این عکس‌ها در نگاه بیرونی کاظمی ریشه دوانده است. نظامی مخدوش که تن، ابژه و خاطره‌ی ناخوشایند را به هم پیوند می‌زند.
ارائه‌ی عکس‌های این نمایشگاه الهام گرفته از شیوه‌ی ارائه‌ی هنرمندان مفهومی است. به کار گیری دوباره‌ی دو عکس در ابعاد مختلف و در موقعیت‌های مختلف برای آگاهی‌بخشی به مخاطب حاوی تاکیدی مجدد بر روی موضوع و مدلولی بر چرایی بازنمایی است.
این پروژه به کیوریتوری گروه هنری وتن ارائه شده است.

گزارش تصویری نمایشگاه‌ و آثار