نوشت‌آرت

NeveshtArt

ســـــطرهایی از

هــــــــــنر امــــــروز ایران

نقد و بررسی نمایشگاه

طبیعت‌های بی‌جان

همه‌گیری کووید، بزرگ‌ترین چالشی است که در یک سال اخیر زندگی را در سرتاسر جهان تغییر داده است. همین امر باعث به وجود آمدن حساسیت‌های زیادی نسبت به این بیماری و عوارض پیرامونش گردیده است و هنرمندان بسیاری نیز به این موضوع پرداخته‌اند. غزال رادپی که همواره در آثارش به بیان مسائل مختلف دنیای معاصر می‌پردازد، و مولفه‌هایی هم‌چون دغدغه‌های محیط زیستی و مشکلاتی که دنیای مدرن برای زندگی انسان معاصر به وجود آورده است را در روند کاری‌اش انعکاس می‌دهد، در نمایشگاه اخیر خود با عنوان «طبیعت‌های بی‌جان» در گالری طراحان آزاد این چالش را به تصویر کشیده است.

این نمایشگاه شامل دو ویدیوآرت و طراحی‌هایی است که روی حریر با مرکب اجرا شده‌اند. یکی از ویدیوهای به نمایش درآمده مربوط می‌شود به روزهای ابتدایی قرنطینه عمومی برای پیشگیری و عدم گسترش ویروس کرونا. او از تاریخ ۲۸ اردیبهشت تا ۲۶ خرداد ۱۳۹۹ هر شب موشکی کاغذی را در ایوان خانه‌ی خود رها می‌کند. این روند که توسط یکی از دوربین‌های مداربسته محل اقامت هنرمند ضبط شده است بعد از ویرایش و طی مراحلی ارائه شده است. در ویدیویی دیگر که اندازه تصویرش در مقیاس صفحه نمایش گوشی همراه بود، روند تخریب بال‌های ماکت یک هواپیما به تصویر کشیده شده است.

در آثار دیگر و طراحی‌های او در این نمایشگاه همان دست‌خط قبلی هنرمند قابل شناسایی است. اِلمان‌ها و عناصری که غزال رادپی طراحی کرده گرچه فرم‌های مختلفی را در بر می گیرد، اما گاهاَ یادآور فرم‌های دیده شده در فضای زندان یا بیمارستان است، هرچند با توجه به شرایط استثنایی که قرنطینه سراسری بوجود آورده این ذهنیت و تشابه دور از ذهن نیست. با توجه به عنوان نمایشگاه، سوال‌هایی در ذهن مخاطب شکل می‌گیرد که نبود استیتمنت باعث گنگ بودن و بی پاسخ ماندن این سوال‌ها می‌شود.

گزارش تصویری نمایشگاه‌ و آثار