نوشت‌آرت

NeveshtArt

ســـــطرهایی از

هــــــــــنر امــــــروز ایران

نقد و بررسی نمایشگاه

صورت‌های پشت صورت

در سری نقاشی‌های این مجموعه، صورت‌های پشت صورت، با گذاشتن رنگ‌ها، نقطه‌ها، و لکه‌ها روی صورت‌ها هویدا شدند. با اضافه‌کردن، به روح و اصل چیزی برمی‌خوریم، خالص‌تر و بی‌واسطه‌تر. در سری نقاشی‌های پرتره‌ی دیگری از نقاش هم همین رویه با تغییر مدیوم به دوخت قابل مشاهده است. در آن‌ها رنگ‌ها و خط‌ها و سطح‌ها، روی طرح اصلی هر بار دوخته شده‌اند. در پرتره‌های نقاش، انگار به شکل معکوسی به چاپ‌های چوبی از صورت‌ها برمی‌خوریم. اضافه‌کردن و زدودن در هم آمیخته شدند و لایه‌هایی کنده‌شده و برداشته‌شده از طرح اصلی، هر بار به رنگی آغشته شده و بر کاغذ نقش بستند و با هر بار افزایش رنگ و نقطه و سطح، یک لایه در عمق چهره، حالت و قیافه‌ی آن صورت فرومی‌رویم. رنگ‌های جسور، که اشارتی به درونیات هر صورت دارد، یادآور نوعی ارجاع به دیگری در پس این آثار است. در کارهای قطع کوچک‌تر، آن‌چه چشم‌نواز است، پاسپارتوهای هماهنگ با درون کادرهاست. اما تغییر اندازه‌ی کارهای نقاش از کوچک به بزرگ و بی‌واسطه رسیدن‌شان به قاب‌ها در کارهای متأخرتر، به‌مثابه‌ی آن است که نقاش در موضوع باز هم پیش‌تر رفته است و آن‌جا که دیگر نتوانسته پایش را جلوتر بگذارد، هم‌چون یک عکاس رودرروی هر چهره به زوم‌کردن در این چهره در آن تنگنا پرداخته است و در نهایت هم، آن‌ها را کمی بزرگ‌تر از مقیاس واقعی صورت انسانی به تصویر کشیده است؛ انگار آن هیبت‌های درونی، بزرگ‌تر از صورت‌های مظروف خود بوده‌اند.ای پشت صورت

گزارش تصویری نمایشگاه‌ و آثار