نوشت‌آرت

NeveshtArt

ســـــطرهایی از

هــــــــــنر امــــــروز ایران

نقد و بررسی نمایشگاه

شعر و آن‌چه به‌جا مانده‌است

شعر و آن‌چه به‌جا مانده است حاصل گشت‌زنی‌های لیلا سیبر هنرمند آلمانی‌تبار در محله‌های قدیمی تهران است. او از یک توریست خارجی که جذب بافت قدیمی این شهر می‌شود قدمی جدی‌تر برداشته و از داستان‌هایشان می‌گوید، چهره‌شان را نمایش می‌دهد و از محله‌هایی که زندگی می‌کنند تصویر تهیه می‌کند.

اما انتخاب مناطقی از تهران که برای توریست‌ها جذابیت ویژه‌ای دارد در نگاه اول نقطه ضربه‌زننده به مجموعه‌ی اوست که خواه‌ناخواه یادآور دیدن شهر از سوی کسی‌ست که با این شهر غریب است .

از سوی دیگر با توجه به استیتمنت هنرمند به‌دنبال قدمتی است که در یک فضای مدرن همچنان باقی‌مانده است. او از دوربین آنالوگ قدیمی پدربزرگش استفاده کرده و عکس‌هایش را با پاسپارتوی سفید و قاب تیره و باریک به نمایش درآورده است. داستان آدم‌هایش  روی کاغذی قدیمی نوشته‌شده و در کنار قاب‌ها نصب شده، از شعرهای فاخر ایرانی صحبت می‌کند. در واقع در نمایشگاهش هیچ‌چیزی جز پوشش آدم‌هایی که به نمایش کارهایش ایستاده‌اند بویی از فضای مدرن شهری ندارد. سیبر ویدیویی نیز از ترکیب عکس‌ها و صدای آدم‌ها در کنار کارهایش به نمایش درآورده.

در مجموع نمایشگاه او برای آنچه قصد به تصویر کشیدنش را داشته نمایش یک‌دستی است.

گزارش تصویری نمایشگاه‌ و آثار