نوشت‌آرت

NeveshtArt

ســـــطرهایی از

هــــــــــنر امــــــروز ایران

نقد و بررسی نمایشگاه

سیاه‌مشق‌های معاصر

در اولين جلسه‌ى کارگاه طراحى تايپ‌فيس دانشگاه، استاد قلم به دست گرفت و سريع شروع کرد به رسامى روی تخته! دانشجوها هم در حال تماشا… از خط‌هایی که به هم پیوست یک حرف «میم» به دست آمد. همان‌جا فهمیدم که این شکل از رسامی و قدرت دست در طراحی منحصر به فرد است.
دامون از پانزده سال پیش براى اولين‌بار، با تدريس وسواس‌گونه‌اى در زمينه‌ى تایپوگرافی و تایپ‌دیزاین آغازکننده‌ى مسیری بكر و جذاب شد که تحولات زیادی را در این زمینه رقم زد. جوانان فعال امروز شاگردان آن مكتب‌اند.
کارهایش اغلب از بین جستجوها و تمرین‌های بی‌شمار و تسلطی که بر خط و خوش‌نویسی دارد نشات می‌گیرد؛ از لوگوی مدرسه و انتشارات و گالرى ویژه تا لوگویی برای خودروی کوئیک، و از اولین تایپ‌فیس‌هایش از جمله تایپ‌فیس مدرسه‌ى ویژه و نشر مشكى و انتشارات كارنامه و شركت همكاران سيستم، تا آن‌چه در سال‌های اخیر طراحی کرده، نظیر تایپ‌فیس بانك کارآفرین، موزه هنرهای معاصر، چرم و جواهر درسا، نشر فرانکلین و آثار دیگر. در يك كلام او استاد بلامنازع فرم است. يك فرماليست جدى!
«سیاه‌مشق‌های معاصر» که مجموعه‌اى اندك از میان خط‌خطى‌ها، اسكيس‌هاى جدى و مشق‌های او از تایپ است، عنوانی است بسیار مناسب براى تلاش طاقت‌فرساى دامون.
سیاه‌مشق چیزی به غیر از تمرین خط برای خوش‌نویس نيست. در این‌جا نیز آن‌چه بر روی کاغذهای شطرنجی دفتر می‌بینیم خطخطی و تمرین‌هایی است که یک استاد طراح تایپ شبانه‌روز در حال پرداختن به آن‌ها بوده و جستجوى فرم مى‌كرده است.
آثار پیش‌رو مسیری از ايده‌يابى‌هايی است كه برای خلق برخی از تایپ‌فیس‌های طراحی‌شده توسط دامون را نمایش می‌دهند. نمایشگاه سیاه‌مشق‌های دامون، مجموعه‌ای است که كمين‌گاه‌هاى او برای خلق فرم‌هاى جديد حروف را نشان می‌دهد. كارى كه بزرگان و قله‌هاى طراحى تايپ در دنيا مى‌كنند و این قدم‌ها چیزی نیست جز پادشاهى خط و قلم‌رويى به نام كاغذ.
به دامون خسته نباشيد نخواهم گفت، زيرا اورا هرگز از كار شيرين طراحى خسته نديديم.

گزارش تصویری نمایشگاه‌ و آثار