نوشت‌آرت

NeveshtArt

ســـــطرهایی از

هــــــــــنر امــــــروز ایران

نقد و بررسی نمایشگاه

سورشارژ

نمایشگاه گروهی «سورشارژ» با آثاری از نجف شکری، هوفر حقیقی، افسانه کامران و آیدین باقری در گالری آ به نمایش گذاشته شده‌ است.

در بیانیه نمایشگاه، «سورشارژ» واژه‌ای تعریف شده در زبان فرانسوی است به معنی بارِ بیش از اندازه یا بارِ اضافی؛… «به تدریج از پیله‌ی محدود خود فراتر رفته و در بافتارهای متنوع زبانی‌، دگردیسی‌های معنایی فراوانی را زیست کرده است»؛ از جمله افزودن پی‌درپی المان‌های بصری روی یک تصویر و تولید آشفتگی بصری.

این واژه و دیگر کارکردهای معنایی آن خط ربط اصلی گردآمدن این آثار در کنار هم است. در ظاهر تصاویر و موضوعات‌شان به هم ارتباطی ندارند و با فضایی درهم آمیخته از غرابت‌های فرمی در مدیا روبه‌رو هستیم. متن‌ها و تک جملات نقل قول (از ولتر، گوستاو فلوبر، ژولیا کریستوا، آلفونس دوده و انوره بالزاک) که هر یک از هنرمندان جدا از بیانیه در کنار تصاویر و چیدمان‌های خود بر روی دیوار تصویر کرده‌اند گویی بهانه‌ای هستند تا با دعوت از مخاطب، وارد دنیای بیناذهنی روایت یادداشت‌ها شوند. در اینجا تصاویر همچون بار اضافه‌ای هستند بر گُرده‌ی متن‌ها؛ مصداق‌هایی تصویر شده از یک خرده روایت که در پی بازتاب معانی فراتر از خود هستند؛ «چیزی نهاده شده بر چیزی دیگر، به‌گونه‌ای که هیچ‌یک از آن دو چیز قابل تفکیک از هم نباشند، ترکیب‌شدن ناخواسته‌ی زمان و مکان‌ها با یک‌دیگر و ساخته شدن کلاژی از آن‌ها». این‌جاست که بیان هنرمند مشهودتر از تصاویرش است.

گزارش تصویری نمایشگاه‌ و آثار