نوشت‌آرت

NeveshtArt

ســـــطرهایی از

هــــــــــنر امــــــروز ایران

نقد و بررسی نمایشگاه

زهوار 

بيانيه نمايشگاه در عين موجزبودن گوياي پيشينه هنرمند و مضمون آثار به نمايش درآمده است. عنوان نمايشگاه، هم ارجاعی به ناپايداری و گسست آن‌چه برج و باروي تهران را به هم بست می‌زند دارد و هم ارجاعی است نمادين به وضعيت اجتماعی اين روزهای ايران.

بر روي ديوارها تعداد بيست‌وهشت عكس در شكلی كلاسيك، پاسپارتو و قاب شده‌اند. نگاه هنرمند همچون مجموعه‌های پيشين (داج و شهربازی) باز هم متوجه شهر است.

أين‌بار تصاويری از اغتشاشِ چفت و بست‌ها، حائل‌ها و روكش‌های شهری متغير و درگير دوگانه تخريب و ساختند؛ تغيير مداوم حافظه ما از آن‌چه شهر هست و آن‌چه قرار است باشد.

ردپای صوری مجموعه‌های پيشين را به خوبی در مجموعه حاضر نيز می‌توان پی گرفت. درحالی كه تنوع بيشتر مكان‌ها و پرتعدادتر شدن عناصر تصويری، تمايز تازه‌ای است كه به وجود آمده است.

تهران شهری همواره زيرِ ساخت است اما زهوارها ابزار زندگي و زايش آن نيست؛ اين مرگ و تسلسل تهران است كه هنرمند عكاس به آن می‌نگرد.

گزارش تصویری نمایشگاه‌ و آثار