نوشت‌آرت

NeveshtArt

ســـــطرهایی از

هــــــــــنر امــــــروز ایران

نقد و بررسی نمایشگاه

درهم تنیدگی

گالری سایه در هفته جاری میزبان نقاشی‌های سپهر علیمحمدلو است. مجموعه درهم ‌تنیدگی از این هنرمند، راوی خرده روایت‌هایی از روزگاری است که گویی با ورق زدن آلبوم عکس خاطرات زنده شده‌اند. لحظاتی از زندگی که در گذرزمان کِش می‌آیند، می‌ایستند، یخ می‌زنند و مجددا به روال زمانی خود بازمی‌گردند.

شاید بهتر باشد برای خوانش نقاشی‌های سپهر علیمحمدلو از مفاهیم علمی کمک بگیریم. درهم‌تنیدگی مفهومی در فیزیک کوانتوم است که در تعریفی از ویکیپدیا این‌گونه توصیف می‌شود: ”درهم‌تنیدگی جفت شدن خواص مکانیکی دو ذره تلقی شده است، ذراتی که پیش‌تر با یکدیگر در کنش بوده و سپس از هم جدا شده‌اند.”

درواقع، در هم ‌تنیدگی کوانتومی دو ذره فوتونی است که هرگز در یک زمان وجود نداشته‌اند، اما امکان برقراری ارتباط با یکدیگر را دارند؛ یعنی ارتباط دو ذره فوتون از ورای زمان. این بدین معناست که پس از نابودی اولی، دومی به وجود آمده و در عین ارتباط با یکدیگر هرگز همزمان در دنیا نبوده‌اند.

روایت‌های نقاش در این آثار، یا از حضور آدم‌ها کنار یکدیگر در لحظات خاص حکایت می کند و یا لحظاتی را به نمایش می‌کشد که با خویشتن خویش خلوت کرده است.

علم و هنر دو روی یک سکه هستند؛ چسبیده اما جدا. اگرچه به ظاهر هیچ ارتباط کارکردی با یکدیگر ندارند، اما هر دو در جهت کشف گستره هستی پیش می‌روند.

در مجموعه در هم تنیدگی علیمحمدلو ذرات و فوتون‌ها جای خودشان را به انسان‌ها و روابط بینشان داده است.

برای درک عمیق‌تر این آثار بهتر است با درنظر گرفتن و درک مفاهیم علمی، با شخصیت‌های داستان آثار علیمحمدلو همزادپنداری کنیم.

گزارش تصویری نمایشگاه‌ و آثار