نوشت‌آرت

NeveshtArt

ســـــطرهایی از

هــــــــــنر امــــــروز ایران

نقد و بررسی نمایشگاه

ددلاین

هم‌زمانی افتتاح و برگزاری این نمایشگاه با روزهای انتخابات ریاست جمهوری از مهم ترین نکات مورد توجه در کانسپت کتایون کرمی است.
در همان بدو ورود به گالری طراحان آزاد، دو سکوی سفید ساده در میان فضایی نسبتا خالی خودنمایی می‌کند که بر روی هر دوی آن‌ها تعدادی شیشه‌ی تخت هم اندازه قرار گرفته، با این تفاوت که در میان سازه‌ی شیشه‌‌ای سکوی سمت چپ یک شیشه سبز رنگ قرار داده شده است و مابین سمت راستی‌ها شیشه‌ای قرمز رنگ.
تقابل رنگ خون ومرگ و شهادت در کنار دیگری، نمادی از جنبش سبز و نمایش کوتاه مدتش در این چندروز و حتی عنوان نمایشگاه، پازل را کامل‌تر می‌کند. هم‌چنین، تفاوت شدت نورپردازی سازه‌ها کاملا مشهود است. لایه‌ی قرمز رنگ با نور قدرتمندترش، مابقی شیشه‌های بعد از خود را هم تحت تاثیر قرارداده و بیشتر خودنمایی می‌کند، اما رنگ سبز با نورپردازی ضعیف‌تر و تاثیر کمتر بر لایه‌های بعدی گویی برای زنده ماندن تقلا می‌کند.
به جز این دوسکو، بر روی میز کنار گالری هم کتابی قرار دارد که صفحه‌‌ای از آن با سنگی باز نگه داشته شده است. شعری از اورهان ولی‌کانیک با عنوان «توان گفتنش را ندارم» که چون درد و دلی از ناتوانی و مسخ شدگی میان آرتیست و بیننده‌‌اش است.

گزارش تصویری نمایشگاه‌ و آثار