نوشت‌آرت

NeveshtArt

ســـــطرهایی از

هــــــــــنر امــــــروز ایران

نقد و بررسی نمایشگاه

خط، ته خط

رویداد «هفته طراحی» با عنوان «خط، تهِ خط» به دعوت سازمان منطقه آزاد کیش و میکا گالری در جزیره کیش برگزار شد. این برنامه در سه بخش نمایشگاه، نشست تخصصی و ورکشاپ برگزار شد.

در بخش ورکشاپ، هنرمندان به تجربه طراحی و ارتباط آن با عناصر محیطی جزیره پرداخته و راه‌هایی برای پیوند طراحی با محیط‌زیست را جستجو خواهند کرد. این رویداد به سرپرستی فرهاد گاوزن، هنرمند طراح و موسس خانه طراحی شکل گرفته است.

تبار طراحی به نخستین تصویری بازمی‌گردد که انسان تصویرساز(homo pictor) پدید آورد. تصویر حیوانات در غارها مصداقی از طراحی نه به معنای کلاسیک، بلکه همان چیزی است که طراحی معاصر نام می‌نهیم. در یکی از تعاریف تاریخی که جورجو وازارای در دوره‌ی رنسانس به نقل آن می‌پردازد، فرم به معنای حدومرز یک شیء از دیگر اشیاء است. به این معنا فرم همان خطوط کناره‌نما یا طراحی است. طراحی معاصر چنین تلقی‌ای را از خط کنار می‌گذارد و به همان میراث انسان تصویرساز بازمی‌گردد؛ میراثی که در آن تنها خطوط دخیل نیستند، بلکه احجام و ابعاد هم بخشی از طراحی به شمار می‌آیند. هرچند که در تاریخ هنر با تلاش‌هایی برای استقلال طراحی مواجهیم، اما گرایش غالب، طراحی را به منزله‌ی یک پیش‌متن (pre_text) در نظر گرفته است. در طراحی معاصر هدف تصویر است و نه ایجاد یک بستر برای یک رسانه‌ی خاص. در این رویکرد با طراحی به منزله‌ی یک هدف و نه یک وسیله روبه‌روییم. از این منظر در تعریف طراحی بازنگری می‌کند و واکنشی است به استقلال طراحی. در روایت کلاسیک از تاریخ هنر، طراحی به منزله‌ی یک صورت اولیه یا فرم اولیه‌ی تصویر لحاظ شده است، در حالی‌که طراحی از قابلیت صورت نهایی اثر برخوردار بوده است. با این وصف مواجهه‌ی معاصر با طراحی آن را به یک رسانه‌ی معاصر بدل می‌سازد که صورت نهایی اثر را پدید می‌آورد. طراحی معاصر با تلقی کلاسیک از طراحی یک «شباهت خانوادگی» دارد.

انسان تصویرساز با طراحی از غار بیرون می‌آید، چرا که با طراحی یکی از راه‌های برون رفتن از غار را درمی‌یابد.

گزارش تصویری نمایشگاه‌ و آثار