نوشت‌آرت

NeveshtArt

ســـــطرهایی از

هــــــــــنر امــــــروز ایران

نقد و بررسی نمایشگاه

بی‌خوف، بی‌خیال

«بی‌خوف، بی‌خیال» عنوانی برگرفته از شعر گم‌شده‌ی احمد شاملو است؛ نمایش و تصویری که می‌خواهد گذشته را به زمان حال احضار کند. مژگان بختیاری با اکریلیک سیاه و سفید و گرافیت، با وسواس زنجیره‌ای از رخدادها را کنار هم قرار می‌دهد تا روایت خود را طراحی و اجرا کند. عناصر تصویری و شخصیت‌های کار او به صورت محدود با پالت خاکستری اجرا شدند که اغلب در فضایی ناشناخته قرار گرفته‌اند. نقل‌کردن از گذشته در کار مژگان بختیاری پیوسته وجود داشته است و با استفاده از تصاویر آرشیوی به این منظور می‌پردازد. در این مجموعه او تصاویری از گذشته را انتخاب می‌کند که از سوی زمانِ حال به منزله‌ی یکی از مسائل امروز بازشناخته می‌شود و با نشان دادن و یادآوری خاطره‌ای که هم‌اینک نیز در لحظه‌ی خطر است در پی تصدیق گذشته نیست.

فرم‌های مارپیچ و سیال، تصویر غالب در سراسر آثار این نمایشگاه است. گاهی به صورت ‌آشنا در صفحه ظاهر می‌شوند و گاه هم تکرار آن‌ها شکلی انتزاعی پیدا می‌کند که به احساس عمیقی در ذهن اشاره دارد. این روشی است که مژگان بختیاری در مجموعه‌های قبلی خود نیز استفاده کرده است. اما در مجموعه اخیر او پارادوکسی از موقعیت و زمان را به تصویر می‌کشد. زمانی که تهی و یک‌نواخت است و موقعیتی که به نظر می رسد وجود دارد، ولی وجود ندارد؛ مانند تجربه‌ی فضایی عجیب و غریب در خواب و رویا.

گزارش تصویری نمایشگاه‌ و آثار