نوشت‌آرت

NeveshtArt

ســـــطرهایی از

هــــــــــنر امــــــروز ایران

نگاه هنرمند

امیر فرهاد

از رائول دوفی پرسیده بودند: تو در کنار هنر، طراحی پارچه کرده‌ای تا در استقلال به نقاشی ادامه بدهی؟ گفته بود: من نقاشی کرده‌ام تا در استقلال زندگی کنم. این جمله‌ی پندآموز دوفی هنوز هم چراغ راه است. هنر همانگونه که نیچه هم گفته امکانی برای جنگیدن با مشقت‌های حقیقت است. این جملات را در پایان سالی می‌نویسم که احتمالا همه‌ی ما با مصائب شرایط بحرانی دست به گریبانیم. منتهی با سخت‌سری آن‌را طبیعی جلوه می‌دهیم؛ و آنچه مرا امیدوار می‌کند همین روحیه‌ی طبیعی‌ نشان دادن سختی از طریق زیست هنری ست. همین که صبح بیدار شوی و چراغ کارگاهت را روشن نگه داری، همین که جمعه‌ها گالری‌ها منتظرت باشند، همین که در روزهای فاجعه نقاشی یکدیگر را نقد کنیم، همین که از یکدیگر انتظار شرافت داشته باشیم، همین که دوستی از تو آخر سال یادداشت کوتاهی بخواهد یعنی هنوز روح ما نمرده است. پارسال اگر نقاشی کردی، اکر عکس گرفتی، اگر نوشتی، اگر مجسمه ساختی یعنی تو هم اهل همین طایفه هستی.
این یادداشت در این آخرین ساعات قطعاً آخرین نوشته‌ی من در سال 98 است و سال‌ها بعد با آن شهادت خواهم داد که چه راه سخت و صعبی را پشت سر گذاشتیم؛ آن هم فقط به دلخوشی هنر، درست مثل همیشه.

گزارش تصویری نمایشگاه‌ و آثار