نوشت‌آرت

NeveshtArt

ســـــطرهایی از

هــــــــــنر امــــــروز ایران

نقد و بررسی نمایشگاه

آمود

نقاشی‌های علی روستاییان در گالری اُ به معماری، بناها و فضاهایی که روزی در شهر بوده‌اند و اکنون نیستند می‌پردازد و برای این منظور دروازه‌های ورودی شهر تهران را موضوع کارش قرار داده است. اتفاق در مراحل شکل‌گیری کار او امری اجتناب‌ناپذیر است و تکنیک اجرایی کارش ترکیبی از متریال‌های مختلف بر روی مقوا است که به نظر می‌رسد بیشتر ترکیب رنگ‌روغن و پاستل‌روغنی باشند.
در کنار پرداختن به دروازه‌های ورودی تهران، در آثاری هم فقط یک بنای باشکوه معماری را موضوع کار خود قرار داده است؛ مانند بنای سلطانیه که به قدری جذابیت دارد که نقاش در پی آن است که در ستایش این بنا آن را با نقاشی‌کردن از آن خود کند. همین مساله باعث می‌شود که مخاطب با تناقضی روبرو شود که قصد هنرمند از انتخاب این موضوع چه بوده است. آیا فقط معماری برای او در درجه اول اهمیت جهت روایت و بررسی در فضای نقاشی قرار داشته و یا به دنبال ارتباط ذهنی بیشتر برای بیان یک خاطره از شهر و بافت سنتی آن که دیگر وجود ندارد بوده است.
گرچه این مولفه‌ها وجه موضوعی و درگیری ذهنی هنرمند را برای یافتن بیانی متفاوت نشان می‌دهد، اما زمانی که به پرسوناژهای تصویری او نگاه می‌کنیم عناصر تصویری معمولا از زاویه روبرو و خنثی تصویر شده‌اند و نتیجه کار با بداهه‌پردازی زیادی همراه است.

گزارش تصویری نمایشگاه‌ و آثار