نوشت‌آرت

NeveshtArt

ســـــطرهایی از

هــــــــــنر امــــــروز ایران

نقد و بررسی نمایشگاه

نمایشگاه مجازی تیرآرت

آرت‌فر تیر

ناگفته پیداست که بیشتر افراد ترجیح می‌دهند هنر تجسمی را به صورت حضوری مشاهده کنند، نه آن‌لاین. تجربه‌های اول نمایشگاه‌های مجازی همراه شد با محدودیت‌هایی که در زمان فاصله اجتماعی لازم بودند، اما آن‌ها نمی‌توانند ویژگی‌های حسی مانند بافت، مقیاس و نور را به‌طور کامل منتقل کنند. نکته جالب‌تر این‌که نگاه کردن به هنر، بیش از تجربه زیبایی‌شناسی است. می‌تواند فرصتی برای گذراندن وقت با دوستان، گفت‌وگو با هنرمندان و گالری‌ها و یا بازدید از یک محله و شهر دیگر را به‌وجود آورد. تفاوت بین دیدن عکسی از یک نقاشی و دیدن نقاشی به صورت حضوری، مانند تفاوت بین دیدن تصویری از یک مزرعه گندم و تجربه حس ساقه گندم هنگامی که در فضای گندم‌زار قرار گرفته‌ای است. زمانی که تجربه دیدن محدود به فضای مجازی می‌شود، دریافت مشاهده‌های احساسی کاهش می‌یابد.

با تمام این محدودیت‌ها، آرت‌فر تیر سومین دوره خود را به دلیل گسترش ویروس COVID-19 به‌طور موقت با یک نمایشگاه آن‌لاین جایگزین کرده است.

برنامه گالری‌ها در تیرآرت امسال نسبت به دو دوره‌ی قبل از انسجام بهتری برخوردار است و کمتر در یک غرفه با تنوع اجرایی و تکنیکی آثار روبرو می‌شویم. گرچه بازخورد زمان و شرایط اجتماعی و سیاسی در آثار ارائه شده کمتر دیده می‌شود، اما به طور مشخص آرت‌فر تیر نشان‌دهنده تصویر اقتصاد حاکم بر عرصه هنر تجسمی ایران است، که از مولفه‌های موثر در رشد و گسترش هنرهای  تجسمی به حساب می‌آید و برگزاری آن حرکتی رو به جلو در این مسیر است.

گزارش تصویری نمایشگاه‌ و آثار