نوشت‌آرت

NeveshtArt

ســـــطرهایی از

هــــــــــنر امــــــروز ایران

نقد و بررسی نمایشگاه

نمایشگاه عکس از م.صیاد – بخش دوم گالری نبشی

عکس از م.صیاد – بخش دوم

مرکز نبشی جایی برای مرور آثار خاک گرفته‌ی دوران از کامران شیردل تا محمد صیاد است. مرکزی که با نگاهی دوباره در این حیطه در تلاش است بازتعریفی جدید از تصاویر به‌جامانده از تاریخ به مخاطب بدهد. نمایشگاه دوم محمد صیاد از عکس‌های جنگ هشت‌ساله در یک هوای پاییزی امکانی بود برای گریز دوباره به این مرکز فرهنگی هنری.

بمباران تصاویر قاب‌گرفته خبری او از هشت سال دوران جنگ ایران و عراق و تاثیر آن بر شرایط روزمره زندگی در آن دوره، متاسفانه مخاطب را ناچار به ندیدن می‌کند.

قرارگرفتن عکس‌های خبری قدیمی در کانتکست و تعریفی مشخص در یک مرکز موزه‌مانند، قواعد خودش را دارد. در طول تاریخ عکاسی، از ویجی تا گروه عکاسان FSA، عکس‌های مستند و خبری‌ به مرور راه به موزه‌ها پیدا کردند که باز تعریف این آثار اصول و ضوابط خود را داشته و دارد.

قراردادن عکس‌های خبری بدون انتخاب دقیق و مشخص با تعدد فراوان، بدون فضاسازی و قاب‌های هم‌شکل و حاشیه سفید دور عکس از بار مستند و ویژگی‌های آن مدیوم می‌کاهد و توجیهی جز زیبایی و جذاب کردن عکس‌ها ندارد.

تصاویر عکاسانه محمد صیاد با چیدمان گرید و نوشته‌هایی زیر عکس و بغل قاب  بیش از هر چیز برای گم‌کردن و ندیدن است. آن‌چه به نظر بی‌اهمیت بوده، خود عکس‌ها و تاریخ پشت آن‌هاست که با ارائه این‌چنین، ناخودآگاه تاثیری منفی بر این نمایشگاه گذاشته است.

کم‌ترین کار یک مرکز هنری در کنار انتخاب، تمرکز و تحقیق روی هنرمند و آثاری که واجد تعریف موزه‌ای باشد، این است که از دل آثار، چیزی را بیابد که شاید حتی به ذهن خود هنرمند در آن دوره نرسیده باشد. اما این شکل نمایشگاه و تعجیل در برپایی و نمایش هم‌گون و تخت ارائه، چیزی جز نقض این اصول در این موقعیت ندارد.

گزارش تصویری نمایشگاه‌ و آثار